Doodvermoeiend

‘Doodvermoeiend, om iedere dag weer het beste uit jezelf te halen! Deze kop trok mijn aandacht dit weekend terwijl ik artikelen van de Trouw langs zag komen.

Ja, ons maakbaarheids-denken maakt ons kapot!

Als lezer merk je dat je over het thema ‘maakbaarheid’ nadenkt, maar over het werkwoord ‘denken’ heen leest. Zo is taal de vertaalslag van de gedachte geworden die alles in stukjes hakt. Zo ook de mensheid.

Wij denken dat wij een separaat, afgescheiden individu zijn en onze gedachten conform een uniek proces worden gegenereerd in ons unieke brein. Dat brein dat de IQ testen glorieus heeft doorstaan, applaus ontving en waar grote defecten aan ontbraken. Dit in tegenstelling tot onze mede-separate –mens. Ja, God is goed en zolang ik hem dien, zo ook ik. En als ik God niet dien, dan maak ik zelf toch mogelijk?

Die zelf opgelegde druk, suggereert vrijheid, maar het hoe komt het dan toch dat het zo niet voelt? Ik kan nooit beter dan de beste zijn nu ik – goed geïnformeerd- door Social Media weet wie de beste is. Ik lees het boek van de Beste en volg zijn methode ‘Het Pad naar Succes’… Ik ga naar presentaties en besluit ‘morgen doe ik het beter’. Ik geef zijn methode door en vertel dit in mooie volzinnen op Twitter, ‘Insta’ en ik maak een snapshot van mijn presentatie. Zie mij succesvol zijn..’I am living my purpose’ en dat moet ook mijn potentiële hoogopgeleide vriend weten van Parship. Dus ik werk mijn profiel vanavond wel bij… waarna mijn beeld in bed uiteindelijk aan diggelen valt en ik mijn gepersonaliseerde bewustzijn – Godzijdank- verlies.