Geplaatst
Ben jij wakker?

‘Ja, natuurlijk’.. denk je dan! Ik lees dit toch.. ‘. Ja, ik snap de lichte verontwaardiging. Maarre, als je droomt weet je dan ook dat je slaapt? Of geloof je dat je diegene bent in de droom? Ja, dat geloof je omdat je vergeten bent dat je slaapt. Pas als je wakker wordt realiseer je ‘ah, het was maar een droom’. Dat levert de ene keer opluchting op omdat iemand je achterna zat en je iets aan wilde doen en de andere keer een gevoel van gemis omdat die zoen wel heel fijn voelde.

Stel je nu eens voor dat je je in een droom bevindt terwijl je dit leest. Zou dat kunnen? Nu wil misschien het liefst stoppen met lezen en dit terzijde leggen. Misschien heb je gedachten zoals ‘wat een onzin’. Zo’n oordeel maken we al snel als we iets horen of zien dat niet past in ons beeld van de wereld of van de mens. Of wekt het je nieuwsgierig omdat je weet dat je heel veel niet weet en je je ook afvraagt wat de betekenis is van dit bestaan?

Dat knagende gevoel dat er iets mist..

Wij kennen allemaal dat gevoel dat er iets mist. Dat vertalen we dan in een nieuwe opleiding, een nieuwe baan, een cursus, een training, een nieuwe partner, een hond, ga zo maar door. En wie kent die gedachte niet van ‘Als ik die baan of die relatie heb dan heb ik bereikt wat ik wilde….’. Ja, tot die baan of die relatie niet meer aan jouw gemaakte beeld tegemoet komt. Dan is er een probleem en een nieuwe invulling van de zin ‘Als ik een nieuwe baan heb, dan…. ‘ of ‘Als hij mij zou waarderen, dan…’. Er ontstaat telkens een nieuw ‘probleem’ vanuit een gemis. Een gemis dat iets of iemand anders moet gaan opvullen.

Onze eeuwige honger

Ook ik had de ijdele hoop in al mijn studies, opleidingen, reizen iets te vinden waar ik me zodanig ‘thuis’ zou voelen dat het mijn gevoel van gemis of ontevredenheid voor altijd zou stillen. Ja, het is te vergelijken met het gevoel van honger. Je hebt honger, je eet, je stilt je honger – tijdelijk- tot je weer honger krijgt. Zo ging dat ook op mijn zoektocht. Telkens ontstond er weer dat gevoel van gemis. De ene keer wat sneller dan een andere keer. Ik besloot dan ook maar een tijdje niet te eten. Ook dat bleek geen oplossing.

Verlangen naar heelheid

Wij hebben één motivatie- een universele menselijke drijfveer- dat we met elkaar delen en dat is ons verlangen naar heelheid. Die heelheid vertaalt zich in het verlangen om te weten wat jouw unieke toegevoegde waarde is in deze wereld of in het verlangen naar een relatie of een baan in een organisatie waar je je thuis voelt. Het is een diep oer-verlangen naar verbinding wat ons drijft in ons handelen.

De mensheid

Wij zijn de mensheid. Dat woord verbindt ons mensen allemaal met elkaar. Tegelijkertijd hebben we allemaal een individueel perspectief –afhankelijk van de plaats – waar ons bestaan zicht afspeelt. Bovendien is ieder mens- ieder onderdeel van de mensheid- voorzien van een unieke samenstelstel van eigen-aardigheden die kleur geven aan ons bestaan en van waarde zijn voor een ander onderdeel van diezelfde mensheid.

Over het hoofd zien

In ons dagelijks leven zijn we zo druk met het opvullen van ons knagende gevoel van gemis dat we onszelf over het hoofd zien. Wij zijn zo druk met het bereiken van ons individuele doel – of onze ‘purpose’- dat we het heden – dat zich ieder moment aan ons opdringt – over het hoofd zien. Geven we onze onverdeelde aandacht aan het huidige moment? Zien we een bloem, een plant, een boom, een ander mens nog echt of denken we het te kennen en scannen we het volgende, en het volgende om uit te komen bij iets wat bijdraagt aan ons doel? Is onze blik gericht op een beeld in de toekomst of leven we Nu? Het huidige moment kent geen beelden. In het heden is er alleen een vloeiende beweging waarin jij het ervaren bent; het waarnemen en het gewaarworden. Op die momenten dat je bewust en aandachtig aanwezig bent ontbreekt het gemis.

Opgelost?

Het fascinerende is dat we ons verbonden voelen op de momenten dat ‘Ik’ oplost in een groter geheel. Dit kan je ervaren als je je hele onverdeelde aandacht aan iets geeft. Dit kan zijn als je samen met anderen zingt in de kerk of gezamenlijk bewust ademt en beweegt tijdens yoga. En ja, dat kan je ook ervaren als je grijpt naar je verslavingen en je de geest in de vergetelheid brengt.  De ervaring dat je opgaat in een groter geheel- als het ware oplost in het onbegrensde- is hetgeen we verlangen. Daar hebben we veel voor over.

Dromend verlangen

Zo is er ook voor velen een verlangen naar een vereniging in de hemel na de dood.  Maar is dat niet dezelfde beweging waarin we ons huidige leven over het hoofd zien om weer iets bereiken? De hemel- en ja, evenzo dan de hel- staan beiden tot onze beschikking. Dat is het onderscheid dat wij hebben gemaakt om in onze behoefte aan duidelijkheid te voorzien. We hebben regels gemaakt voor ‘goed’ en ‘slecht’, grenzen vastgesteld, rassen benoemd, culturen gevormd en op basis van al dat oordelen we ons de hele dag rot. Want we willen alleen het goede en niet het slechte. Dat deze verdeling niet voor iedereen hetzelfde is zien we – ondanks alle conflicten en oorlogen- ook over het hoofd. Kortom, wij spelen individueel voor God en zijn ervan overtuigd dat we alles kunnen bereiken wat we maar willen en dat we ons dan ‘heel’ en vrij voelen. Later… Als… dan…

Zullen we nu wakker worden?